Stories

shape red 02
shape red 01

Welkom bij de Blog

Stories

shape red 02
shape red 01

Welkom bij de Blog

Rust in je hoofd

Als er 1 ding is wat ik heb geleerd in de afgelopen jaren waarin ik tientallen mensen heb gecoacht op het thema ont-moeten is dat we met z’n allen wel heel erg streng kunnen zijn voor onszelf!

De kans is groot dat wanneer je jezelf herkent in iemand die veel ‘moet’ van zichzelf, je vergezelgd wordt van een sterke innerlijke criticus. Dit is een deel in jezelf die altijd overal kritiek op heeft, die werkelijk nooit tevreden zal zijn. Een soort van negatieve stoorzender die altijd aanstaat. En als je probeert om meer rust te creeren in je hoofd, wat heb je dan net niet nodig? Juist ja, zo’n stem op de achtergrond die zich er constant mee bemoeit.

Stel dat jouw innerlijke criticus zich met name manifesteerd als je -let’s say- aan het schrijven bent. Zo’n stem op de achtergrond kan maken dat je super onzeker wordt over hetgeen je aan het doen bent op dat moment. Je schrijft een alinea en op het moment dat je een punt zet, hoor je die stem al op de achtergrond: “weet je het wel zeker, klopt het wel wat je daar schrijft? Wie denk jij eigenlijk wel niet wie je bent als je dat zo stellig op papier zet. Hmm, ik zou er nog maar eens goed naar kijken”. Je raadt het al, deze stem is mij ook maar al te bekend. Toen ik nog als onderzoeker aan de universiteit werkte, kon ik echt met tranen in mijn ogen naar het knipperende cursor op mijn scherm zitten kijken. Helemaal vastgelopen, omdat niets wat ik zou schrijven goed genoeg was volgens deze innerlijke criticus.

Op zulke momenten blokkeerde ik volledig, er kwam geen woord meer op papier en het was een chaos in mijn hoofd. Vol negatief gepieker, verwijten en oordelen over mezelf. Een logische reactie is dan dat je dat wilt wegstoppen, dat het er niet meer mag zijn. En laat dat nou juist hetgeen zijn wat je niet moet doen! Immers, niets is zo aanwezig als dat wat er niet meer mag zijn. Is het fenomeen van de roze olifant je wel bekend? Nee? Je mag niet aan een roze olifant denken. Waar denk je aan? Precies. Niets is zo aanwezig als dat wat er niet mag zijn.

Ik vergelijk dit in mijn coaching vaak met een strandbal. Een grote opgeblazen strandbal die je onder het wateroppervlak wilt duwen. Dat zijn die negatieve gedachten en emoties die ermee gepaard gaan. Als het er niet mag zijn, kost het al je aandacht en energie om dit onder water te duwen, met als gevolg dat je niets anders meer kan doen. En het frustrerende is: als je stopt met het wegduwen, schiet het als een raket weer boven water.

Probeer een volgende keer als je weer die kritische stem in je achterhoofd hoort er eens met aandacht naartoe te gaan. Neutraal en nieuwsgierig. En besluit vervolgens: ik luister nu even niet naar jou. Of zeg: nou, ik heb zeker voldoende kennis om dit stukje te schrijven. In ieder geval probeer je het niet weg te duwen. Door het met aandacht tegemoet te treden, wordt het vaak al minder heftig, minder emotioneel en blijkt die strenge stem misschien wel een stuk minder streng te zijn, als je zelf maar lief bent!

Deel dit artikel via:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

hey Hallo!

Ik ben Iris

Een coach die ontdekte hoe leuk ondernemen is. Ont-moeten is voor mij heel belangrijk. Even tot mezelf kunnen komen in dit drukke bestaan.

Zodra ik ook maar even de ruimte zie, pak ik een boek. Niets heerlijker dan lezend in mijn favoriete hoekje van de bank wegkruipen.

Hier deel ik al mijn inzichten op het vlak van persoonlijke ontwikkeling. Veel plezier!

Dit vind je misschien Ook leuk: